மகனே

எவ்வளவு தான்
நாமிருவரும்
எதிரெதிர் நின்றாலும்
வலி புரியாத
உன் கண்ணீரில்
நானும் கரைந்து
தான் போகிறேன்...!

உன் மௌன
உதட்டசைவுகள்
சொல்கின்றன
ஆயிரமாயிரம்
கவிதைகளை...!

கெஞ்சிக் கேட்க
வாய் மொழியில்லை
வஞ்சனை வார்த்தைகள்
காதில் விழவில்லை
நல்லவை அல்லவை
நோக்க மனம்
சரியில்லை
மங்கையர் மாசற்று
வாழ இம்மண்ணில் - ஒரு
வழியில்லை..!

தேவதைகளே கவனம்

நீங்கள் கண்ணுறக்
கனியமுதாய் இருந்திட வேண்டாம்
தங்கள் தந்தையர்கூடக்
காமுறக் கூடும்...!
தேவதைகளே கவனம்...!
வெகுளி மனத்துடன்
வெளுத்ததெல்லாம் பாலென
இருந்திடவும் வேண்டாம்..!
பாட்டன் வயதினர்கூடப்
பாலுணர்வு கொள்ளக்கூடும்..!
தேவதைகளே கவனம்...!
நாகரிகம் என்ற பெயரில்
ஆடைகளைக் குறைத்திட வேண்டாம்..!
எதிர்ப்படும் ஆடவரெல்லாம்
ஆசை கொள்ளக்கூடும்...!
தேவதைகளே கவனம்...!
நல்லவனொருவன்தான் நண்பனென நம்பி
நடுவீதியில் நள்ளிரவு வரை உலவ வேண்டாம்...!
நஞ்சு கொண்ட பாம்பாய் - அவன்
நால்வருக்கு உன்னை விருந்தாக்கலாம்...!
தேவதைகளே கவனம்....!

சந்திர கிரகணம்

நீரணைந்த நிலவும்
நெருப்பாய் உலவும்
சிற்சில காலம்..!

சந்திர கிரகணம்

வெண்ணிற நிலவும் கூட
செக்கச்சிவந்து விடுகிறது
குற்றம் தந்த நாணத்தால்...!

மது

சொட்டு சொட்டாய்
என்னுள் நீ இறங்க
கெட்டுக் கெட்டுப்
போனதென் உறவும் உயிரும்...!