குதிரையின் பிடரி கூடத்
தோற்றுப்போகும் - உன்
குதிரைவால் கூந்தல் முன்னே...!

உன் நளினத்தில்
மயங்கி வாழ்த்த விழைந்தேன் - என்
குரலெட்டும் தொலைவில் - நீ
இருந்தும் அழைக்க
மனமின்றி பரிதவித்து
வந்தே விட்டேன் - நான்...!
மன்னிப்பாயா பேதைப்
பெண்ணே?

மழலையும் முதுமையும் ஒன்றுதான்
எலும்பும் தோலும்
போர்த்திய உடலில்...!
மழலையும் முதுமையும் ஒன்றுதான்
கேட்போர்க்குப் புரியாமல் பேசும்
பற்களற்ற வாயில்...!
மழலையும் முதுமையும் ஒன்றுதான்
தன்னிலை மறந்து
தவிக்கும் தனிமையில்...!

அன்றாடம் உழைத்து உண்பது அம்மாவிற்கு ஆனந்தம்
அவள் அரவணைப்பில் இருப்பது இம்மழலைகளுக்கானந்தம்...!

முதல் காதல்

அவள் பார்த்த
காதல் பார்வையைப்
புரியாமல் விழித்து
நாணினான் - அவன்....!
அந்த பேதைப்
பெண்ணைக் கண்டிக்க
முடியாமல் புன்னகைத்து
வந்தேன் - நான்....!

நாணம்

என் பார்வை
தந்த தட்பம்
தாளாமல் நாணித்
தலை கவிழ்ந்தாள் - ஒரு
மெல்லிய புன்னகையோடு...!

கவிதை

இலக்கியமும்
இலக்கணமும்
கைகோர்த்தால் - அது
மரபுக்கவிதை
இலக்கணமே
பாராமல் எழுதினால்
புதுக்கவிதை
வார்த்தைகளுக்கே
பஞ்சமென்றால்தான்
ஹைக்கூ கவிதை....!