கவிதை

இலக்கியமும்
இலக்கணமும்
கைகோர்த்தால் - அது
மரபுக்கவிதை
இலக்கணமே
பாராமல் எழுதினால்
புதுக்கவிதை
வார்த்தைகளுக்கே
பஞ்சமென்றால்தான்
ஹைக்கூ கவிதை....!

மழை

விட்டு விட்டுப்
பெய்தாலும்
விடாமல்
பெய்து கொண்டே
இருக்கிறது
விடிய விடிய..!

மழை

சாளரத்தில்
வழியும் நீரின்
தெளிவு
பறைசாற்றுகிறது
இன்றைய மழையின்
கனஅளவை...!

ஏறு தழுவுதல்

காங்கேயத்தில் காளைகள்
வளர்த்த பெருமைக்காகவா
இச்சிலை?

இல்லவேயில்லை...!
நம் இல்லங்கள்தோரும்
இனிமையைத் தரும்
கோமகளின் துணைவனும்
அவ்வில்லத்தை ஆளும்
குலமகளின் கணவனும்
கட்டித்தழுவிக்
காதலையும் வீரத்தையும்
ஒருங்கே பறைசாற்றிடத்தான்...!

வீரமும் விளையாட்டுமே
எங்கள் குறிக்கோள்...!

தோற்றுப்போய்த்
தோட்டாவுக்கு
இரையாகும்
பந்தையக் குதிரைகளல்ல
நாங்கள்....!

அடடா அவள் தேவதை

செதுக்கி வைத்த
சிலையாய் உடலுமில்லை...!
மடிப்புக் குறையா
உடையுமில்லை...!
மந்தகாசப்
புன்னகையுமில்லை...!
நுணி நாக்கில்
ஆங்கிலமில்லை....!
சுங்கிடிச் சேலையில்
சிந்திய வேர்வையில்
சந்தமாய்ப் பாடி
வேப்பமரக் கிளையில்
தூளியிட்டு
கைக்குழந்தையைத்
தூங்கவைத்துக்
கழனியில் நடவு நட்டு
அந்தியில் வீடுதிரும்பும் - அவள்
ஒரு தேவதைதான்....!

குறிஞ்சி மலர்

பண்ணிரண்டாண்டுகளுக்
கொருமுறை - நீ
மலர்வது
கோபுரங்களில்
கொட்டிவைத்த தானியங்களை
மாற்றிக் குடமுழுக்காட
உணர்த்தவோ?

சுங்கச்சாவடி

சொந்தமாக ஒரு
வாகனம் வாங்கி
அதை சாலையில்
ஓட்ட வரியும் கட்டி
எரிபொருளுக்கு நிகராய்
சுங்க வரியும் கட்டி
ஓடிய வாழ்க்கை
ஒரு நாளாவது
முடிவுக்கு வந்தது
மகிழ்ச்சியே...!